ከዛፉ ውረዱ

                                  Please Read in PDF: Kezafu Weredu

                     
                                         ሐሙስ ጥር 8/ 2006 የምሕረት ዓመት

        ለአገልግሎት ወደ አንድ ከተማ ሄጄ ካሰብኩበት ቦታ እንዲያደርሰኝ በፈረስ ተጎታች ጋሪ ላይ ተሳፈርኩ፡፡ እስቲ እኔም ወግ ይድረሰኝ፣ ኮንትራት ልያዝ ብዬ ሙሉ ሂሳቡን ልከፍለው ተስማምቼ መንገድ ቀጠልን፡፡ ትንሽ በሄድን ቁጥር ሾፌሬን ሰዎች በተደጋጋሚ ሰላምታ ይሰጡታል፡፡ ታዲያ ማን ብለው እየጠሩ መሰላችሁ ‹‹ዶክተር›› በጣም ተገርሜ ‹‹ያሉት እውነት ነው?›› ብዬ ጠየኩት፡፡ እርሱ ግን እየሳቀ ‹‹ቆጥረውኝ ነው›› አለኝ፡፡ እኛ ማኅበረሰብ ውስጥ እየተቆጠረላቸው ከሆኑት በላቀ፣ ከጨበጡት ባለፈ የሚታሰቡ ብዙ ሰዎችን አስተውያለሁ፡፡ ይህ ግን አግራሞቴን አገሸበው፡፡ ሰዉ ለዓመታት ቀን ከሌሊት ደክሞ የሚደርስበትን ሙያ እርሱ እያፌዘ ሲጠራበት ተደነኩ፡፡ በሙያ ስሞች የሚደረጉ ማጭበርበሮችን ሰምቻለሁ፡፡ ቢያንስ እንደዚህ የሚጠራው ጋሪ ነጂ (ዶ/ር) ማኅበረሰቡን ልብላው፣ ላጭበርብረው፣ ላምታታው፣ ቀን ልውጣበት ብሎ አለመነሣቱ፤ ያለውን ኑሮ ተቀብሎ ለሥራ መልፋቱ በልቤ መደነቅ፣ ከንፈሬ ላይ አግራሞት፣ ኮንትራቱ ላይ ደግሞ ተጨማሪ አንድ ብር አስገኘለት፡፡

        መንደሮቹን ስናሳብር ‹‹ዶክተሬ›› ብላ አንዲት መልከ መልካም ሸንቃጣ ወጣት ‹‹ስትመለስ›› አይነት እጇን አወዛወዘች፡፡ ደግሞ እሷን ‹‹ምኗን አክመሃት ነው?›› አልኩት፡፡ እንደ ማፈር ሲል ‹‹ግድ የለም ንገረኝ ያለው ጋሪና ፈረሱ ነው፡፡ ይታዘበኛል ካልክ ያለ ሰው ምስክር እኔን ነው›› ብዬ አደፋፈርኩት፡፡ ከጠየከኝማ ብሎ ነው መሰል ያስነወራቸውን፣ ሲያልፍም ልጅ ያስወለዳቸውን፣ እንደ ሕመምተኛ ተቅለስልሰው የቀረቡትንና የፈወሳቸውን (በሱ ቤት) ዘረዘረልኝ፡፡ እጅብ ያለ ማሳ የመሰለ ጠጉሩን፣ በሻርብ የተጠቀለለ ፊቱን፣ አቧራ የተኳለ ዓይኑን አፍጥጬ አየሁት፡፡ እሺ! ዶክተር በሚል ስሜት ራሴን ወዘወዝኩለት፡፡ ብዙ እንደ ሰማሁ የማልጽፈውን ቀዶ ጥገና ነገረኝ፡፡ በገባው ላናግረው ብዬ ‹‹ለመሆኑ የካርድ ይከፍላሉ›› አልኩት፡፡ ተያይተን ተሳሳቅን፡፡

እንኳን አልደረሳችሁ

                        Please Read in PDF: Enkuan Alderesachw

                             ታህሳስ 29 ቀን 2006 የምሕረት ዓመት

         ከሚታየው በሌላኛው ጎን መመልከት፣ ግዙፉን አልፎ ረቂቁን ማስተዋል ከበዓላቶቼ መካከል አንዱ ነው፡፡ ቃሉም ‹‹የሚታየው የጊዜው ነውና የማይታየው ግን የዘላለም ነው›› (2 ቆሮ. 4÷17) ይለናል፡፡ ሰዎች በተስማሙባቸው የተለዩ ቀናቶች ውስጥ ደስታ ብቻ ሳይሆን ሀዘን፣ እረፍት ብቻ ሳይሆን ሁከት፣ ሰላም ብቻ ሳይሆን ክርክርም ይስተዋላል፡፡ የመመገብ ሽር ጉድ እንዳለ ሁሉ ያለመብላት ፍላጎት፣ የመንቀሳቀስና ወዳጅ ዘመድን የመጠየቅ ዝንባሌ እንደሚስተዋል ሁሉ እግርና እጅን አጣጥፎ ከቤት ያለመውጣት ሲያልፍም የመተኛት ሁኔታ ይታያል፡፡ ሰዎች ሁሉ እንደዚህ ያሉት ቀናት የደስታ እንደሆኑ ቢስማሙም እንኳ ሁሉ ግን አይደሰትም፡፡

          ለዚህ ርእሰ ጉዳይ መነሻ የሆነኝ ከተወሰኑ ዓመታት በፊት ለአገልግሎት ሄጄ ቤታቸውን ማረፊያ አድርገው በእንግድነት በተቀበሉኝ ቤተሰቦች ዘንድ ያስተዋልኩት አሳዛኝ ታሪክ ነው፡፡ እማወራዋ ከተቀመጡበት ለመነሣት፣ ከሰው ጋር ብዙ ለማውራት፣ የቀረበላቸውን ምግብ ለመብላት አቅሙም ሆነ ፍላጎቱ የላቸውም፡፡ አብዝቶ መተከዝ፣ ሲያልፍም ማንባት፣ ብቻ መቀመጥ፣ ስልቹነት የቀን ውሏቸው ነው፡፡ የልጆች ከበባ፣ የአባወራው ቁልምጫ፣ የእኛ የእንግዶቹ ማባበያ የሀዘናቸውን ክምር፣ የትካዜያቸውን ቁልል አልፎ ሊዘልቅ አልቻለም፡፡ አልፎ አልፎ ከሚቀምሱት ምግብ ውጪ ቀለባቸው መቆዘም ነው፡፡

        ለዚህ የዳረጋቸው የበዓልን ዋዜማ ለሥራ ወጥቶ፣ ከሽፍቶች በተተኮሰ ጥይት ጭንቅላቱን የተመታ ሬሳ (ልጃቸው) በዚያው ምሽት መኖሪያ ቤታቸው ድረስ መጥቶላቸው ነው፡፡ ከዚያን ቀን ጀምሮ ለእርሳቸው በዓል የሚባል ነገር ትርጉም አይሰጣቸውም፡፡ እርሳቸውን ‹‹እንኳን አደረሰዎ›› ማለት ለትካዜ ርእስ መስጠት፣ ላለፈ ሀዘናቸው ግርሻት መሆን ነው፡፡ እንደ ትኩስ ሬሳ ብቸኛ ወንድ ልጃቸውን ስላጡበት ክፉ አጋጣሚ ይተርኩላችኋል፡፡ ዓመታት ቢያልፉም እርሳቸው መቃብሩ ስር ያሉ ያህል በአሳብ ያምጣሉ፡፡ አለማልቀስ እርሳቸው ፊት አይቻልም፡፡ እንኳን ዕንባ ከዓይናቸው ፈስሶ ፍም የሚመስለው ፊታቸውንም ማየት ለወዮታ ይጋብዛል፡፡ ከብዙ ዓመታት በኋላም ፊቴ ላይ ድቅን ይሉብኛል፡፡

ለልደቴ

                      Please Read in PDF: Lelidete

‹‹ለሰብእ ሰብእ ዘየዐብዮ በምንት፤

አምጣነ ኩሉ ዕሩይ በጊዜ ልደት ወሞት፡፡››

ትርጉም፡ -

‹‹ሰው ከሰው በምን ይበልጣል፤

ልደትና ሞት አንድ ያደርገዋል፡፡››  

                           (አለቃ ጥበቡ ገሜ)

       ወደዚህ ምድር መምጣት ቀላል እንዳልሆነ የነገረችኝ እናቴ ናት፡፡ ያማጠ ያውራ፡፡ የወለደ ይናገር፡፡ መወለድ ጸጋ ነው፡፡ ወላጅ፣ ስፍራ፣ ሕዝብ፣ ሁኔታ መርጠን አልተወለድንም፡፡ ዳሩ ግን ወደ ማስተዋል ስንመጣ ራሳችንን እዚህ አግኝተነዋል፡፡ ተመስገን! እንደ አሳቡ ሁሉን የሚፈጽም፣ ለአድራጎቱ ከልካይ የሌለበት አምላክ ስሙ ብሩክ ይሁን፡፡ የአርያም ደጆች ተከፈቱ፡፡ ያበጃጀኝን መዳፍ አየሁት፡፡ ከምድር አፈር የሠራኝን፣ የሕይወት እስትንፋስ እፍ ያለብኝን፣ ለእኔ ተጠቦ ገነትን ስፍራ የሰጠኝን፣ መልክና ምሳሌው ያደረገኝን፣ ቢስት እመልሰዋለሁ፣ ቢጠም አቀናዋለሁ፣ ልጅነቱን አሳድጋለሁ፣ አለማወቁን አስተምራለሁ ብሎ ኑር ያለኝን ልብ አልኩት፡፡

        መጪውን እያየ፣ መዳረሻዬን እያወቀ የፈጠረኝን የአባቶች አባት፣ የወላጅ ጥግ፣ የመውደድ ዳርቻ ኤሎሂም ወሰን መስፈሪያ በሌለው ክብር በዙፋኑ ሆኖ አስተዋልኩት፡፡ የልቤን ዓይኖች ወደ ጸጋው ዙፋን ዘረጋሁ፡፡ አባባ እንዲህ አለኝ ‹‹አሳብ ሳለህ ያሰብኩህ፣ ጽንስ ሳለህ ሰው ያልኩህ እኔ ነኝ›› ገጹ በማይቆጠር እጥፍ ያበራል፡፡ ሁሉን የሚችል ብርታቱ፣ ደከመኝ ሳይል የሚሸከም ፍቅሩ፣ ያለመጥፋት ዋስትና ምህረቱ፣ የማይናድ የማይፈርስ ኪዳኑ፣ አመጽን የማያውቅ ጽድቁ በግልጥ ይነበባል፡፡

የንጉሡ ኢትዮጵያ

                                           Please Read in PDF: Yengusu etyopia

                             

                                    እሮብ ታህሳስ 2/2006 የምሕረት ዓመት

      ለመጀመሪያ ጊዜ የቅዱስ ጳውሎስን ሆስፒታል የረገጥኩበት ዕለት ነው፡፡ የሕዳር ወር መጨረሻ! እንደነዚህ ያሉ ስፍራዎችን በዋናነት ሦስት ሰዎች ማለትም ሕሙማን፣ አስታማሚ (ጠያቂ) እና የሕክምና ባለሙያዎች እንደሚገኙበት አስባለሁ፡፡ ታዲያ ከቀትሩ ለመሸሽ ማለዳውን እየተሽቀዳደምኩ ነበር ወደምጠይቀው ሰው ያቀናሁት፡፡ እኔ የምፈልገው ሰው ወደሚገኝበት ክፍል ስደርስ ጽዳት ላይ የነበሩ ሠራተኞች እንድታገስ ነገሩኝ፡፡ ከመቆም ብዬ ዘወር ዘወር ለማለት ወደ ታችኛው የቅጽሩ አካባቢ ወረድኩ፡፡ በግራና በቀኝ፣ በፊትና በኋላ ዙሪያዬ መፍትሔ ሽተው በዚያ የተገኙ ሕሙማንን ልማዳዊ ከሆነው ‹‹ይማራችሁ›› ባለፈ ስለ እነርሱ በልቤ እየጸለይኩ በእርጋታ በጥጋ ጥጉ ሳይቀር ተራመድኩ፡፡ ድንገት ዓይኔ አንድ ነገር አስተዋለና ይበልጥ ተጠግቼ ተመለከትኩት፡፡ ከዚህ ጽሑፍ በላይ የምታዩትን የንጉሡ የኃይለ ሥላሴን ስዕል ነበር ያየሁት፡፡ የመጣሁበትን ዓላማ የዘነጋሁ እስኪመስለኝ ድረስ ደጋግሜ በአግራሞት አስተዋልኩት፡፡ አሁንም ይበልጥ አስተዋልኩት፡፡

ለፍቅር የተከፈለ(ካለፈው የቀጠለ)

           

                            እሮብ ህዳር 25/2006 የምሕረት ዓመት

    ሚስቱን በሞት ያጣ አንድ ወጣት ከብዙ መፍትሔ ፍለጋ በኋላ ወደ አንድ የስነ ልቦና አጥኚ ዘንድ ሄዶ በሕይወት ላይ ተስፋ እንደቆረጠ፣ የሚስቱ ሀዘን ለመኖር ምክንያት እንዳሳጣው በእንባ ጭምር ይነግረዋል፡፡ የስነ ልቦና አማካሪውም ወደ ወጣቱ እየተመለከተ “ሚስትህ በሕይወት ብትኖርና አንተ ብትሞት ኖሮ ሚስትህ ምን የምትሆን ይመስልሃል?” ሲል ጠየቀው፡፡ ወጣቱ ፍም የመሰለ ፊቱን በእጁ እያሻሸ “በቁሟ ጨርቋን ጥላ፣ ሚዛኗን ትስታለች እንጂ በጤና የምትሆን አይመስለኝም” በማለት ጥርሱን ነክሶ መለሰለት፡፡

ለፍቅር የተከፈለ

                             ሰኞ ጥቅምት 25/2006 የምሕረት ዓመት

      በገጠሪቱ የአገራችን ክፍል የሆነ ነው፡፡ አብዝተው የሚዋደዱ ሁለት ጓደኛማቾች ሾላ ለመልቀም ዱር ይወጣሉ፡፡ በዚያም አንደኛው ከላይ አውራጅ  ሌላው ደግሞ ከታች ለቃሚ /ተቀባይ/ ለመሆን በቃል ተስማምተው የድርሻቸውን ማከናወን ጀመሩ፡፡ ከተወሰኑ ደቂቃዎች በኋላ ግን በሁለቱ ወዳጆች ፍቅር፣ በጓደኛማቾቹ የዘወትር መተጋገዝ ይፈነድቅ የነበረው ቀዬ ወደ ሀዘን ተቀየረ፡፡ ሕልውናን ሞት፣ ደስታንም እንባ ተካው፡፡ ከሁለቱ ጓደኛማቾች መሀል አንደኛው የስንብት ያህል አጣጥሮ ላይመለስ በዚያው አንቀላፋ፡፡ ባልንጀራ የጎዳችሁ፣ የወዳጅ ፍላፃ ያለፈባችሁ፣ አምኖ መከዳት፣ አጉርሶ መነከስ ቀለብ የሆናችሁ፣ አዝናችሁ የተጨከነባችሁ፣ በወርቅ ፈንታ ጠጠር፣ በፍቅር ፈንታ ጥላቻ የተመዘነላችሁ ቃየል በወንድሙ አቤል ላይ እንዳደረገው ያለ የሆነ ነገር ሊኖር እንደሚችል ትጠረጥሩ ይሆናል፡፡

     እነዚህ ጓደኛማቾች ለጸብ ተሰናዝረው፣ ቂም በቀል አሳድረው፣ ልዩነት አክርመው፣ በውል ተጣልተው አያውቁም፡፡ ሾላ ለመልቀም ብቻ ሳይሆን እውቀት ለመገብየትም ተነጣጥለው ሄደው አያውቁም፡፡ የአፋቸው ብቻ ሳይሆን የልባቸውም የጋራ ነው፡፡ አንዱ የሚናገረው ሌላውን የሚደግፍ፣ መተናነጽ የሞላበት ነው፡፡ ቁራሿን እየተካፈሉ፣ ዝግን ጥሬ እየተዘጋገኑ፣ በአንድ ዋንጫ እየተጎነጫጩ፣ ትንሽ አጎዛ ላይ እየተላፉ ያደጉ የሁለት ቤት ልጆች ናቸው፡፡ አብሮህ የሳቀውን ትረሳዋለህ፡፡ አብሮህ ያለቀሰውን ግን ፈጽሞ አትረሳውም እንደሚባለው አብሮ መጫወት ብቻ ሳይሆን አብሮ የማንባትንም ወራት በፍቅርና በደስታ አሳልፈዋል፡፡

     ታዲያ አሁን ምን ክፉ ገጠማቸው፣ መሀላቸው ምን ገባ ትሉ ይሆናል፡፡ ሾላ በመልቀሙ ሂደት ከላይ የነበረው ልጅ ድልጠት ይገጥመውና ተንሸራቶ ከሾላው ላይ ሲወድቅ አጎንብሶ ይለቅም የነበረው ጓደኛው ላይ በሙሉ አካሉ ይወድቅበታል፡፡ በአጋጣሚና በጓደኛው መሥዋዕትነት የተረፈው ልጅ በሕይወት መኖሩ መደነቅ ሞልቶት እያጣጣረ እጁ ላይ ያሸለበውን ጓደኛውን እየተመለከተው ወደ ውስጥ አለቀሰ፡፡ እጁ ላይ የያዘው ሬሳ ለእርሱ የሰጠውን ሕይወት፣ የተጨፈኑ ዓይኖቹ የሰጡትን ማየት፣ በድን አካሉ ለእርሱ የሰጠውን ሙቀት፣ የተሰበሰቡ እግሮቹ ለእርሱ የተዉለትን ትጋት እያሰበ አለቀሰ፡፡ ለእርሱ የመጣውን ሞት የወሰደለትን ጓደኛውን በስስት እያያየ ወደ ውጪ ጮሆ አለቀሰ፡፡ አንድ እናት ለአንድ ልጇ እንደምታለቅሰው ያለ አለቀሰ፡፡

    አውቀው ያልከፈሉት ዋጋ እንኳ ይህንን ያህል ልብ ይነካል፡፡ በእርግጥ ተወዳጆች ሆይ ለፍቅር፣ ለይቅርታ፣ ለጽድቅ፣ ለቅድስና፣ ለወንጌል የከፈላችሁት ዋጋ እየቆጫችሁ ይሆን? የኃጢአትን ግብዣ እረግጣችሁ የወጣችሁበት፣ ወደ ዘላለም እቅፍ ጌታ የቀረባችሁበት፣ እንደ ቀድሞው ላትሆኑ እግዚአብሔርን ያወቃችሁበት ቀን እየቆጫችሁ ይሆን? ሰጥታችሁ መስጠታችሁ ባልገባቸው፣ ታግሳችሁ መታገሳችሁን ባልተረዱ፣ ዝምታችሁን እንደ ሞኝነት፣ ማለፋችሁን እንደ ውርደት በቆጠሩባችሁ ወገኖች ተመራችሁ ይሆን? በዘመናችን ሁሉ የማንቆጭበት ነገር ቢኖር ለፍቅር የምንከፍለው ነው፡፡ ፍቅር አውቀን ብቻ ሳይሆን ሳናውቅም የምንታዘዝበት፣ የማናዘው ግን የሚያዝዘን ኃይል ነው፡፡ ሊገድሉ ወጥተው ለወጡለት ሞተው፣ ሊቀሙ ተሰማርተው ያላቸውን ገፈው፣ ሊረግሙ ተንደርድረው ምርቃት ጨርሰው፣ ላለመተያየት ቆርጠው የቁርጥ ተቃቅፈው የተመለሱ ብዙ ናቸው፡፡

    ፍቅር የማይቆጥረው ለዚህ ነው፡፡ በፍቅር ውስጥ የሚቆጠረው ጉዳቱ ሳይሆን ራሱ ፍቅር ነው፡፡ የደረሰብን ሳይሆን በፍቅር የደረስናቸውን የምንቆጥርበት ሂደት ነው፡፡ ከጌታ የተማርነው ይህንንም አይደል? የዚያ ወጣት ሞት ለዚህኛው ጓደኛው ሕይወት ሆነው፡፡ ዳሩ ግን ሟች ይህንን የሚያስተውልበት እድሜ አልነበረውም፡፡ ጣሩ ለመኖር ያደረገው ትግል እንጂ ሞቶ ሕይወት የሰጠበትን ሂደት ያስተዋለበት አልነበረም፡፡ ግን ባይረዳውም፣ ፈቅዶ ባያደርገውም ለጓደኛው የፍቅር ዕዳ ነበር፡፡ ይህ ምንኛ እፁብ ድንቅ ነው? እንኳን በሞታቸው ቀርቶ በሕይወታቸው መልካም መተው የማይሆንላቸው ብዙ ሳሉ ይህ ግሩም ነው፡፡ ኖረውም ሞተውም የሚያዋጉ ሰዎችን ምድሪቱ ከስርም እንደተሸከመች እናውቃለንና፡፡

     ወዳጃችን ኢየሱስ ምንኛ ይልቃል? ሁሉን የሚያውቅ ከሆነውም ያለ እርሱ የሆነ አንድ ስንኳ የሌለ ሊወለድ በረትን ሊሞት መስቀልን መረጠ፡፡ በጊዜው ውስጥ ተንገላትቶ ለዘላለም ወለደን፣ የምድሩን ተቀላቅሎ ከሰማዩ ተካፋይ አደረገን፡፡ ዛሬም ከሾላው ላይ የሚወርዱትን ኃጢአተኞች የሚሸከም ትከሻ ያለው እርሱ ብቻ ነው፡፡ ዘኬዎስን የተሸከመው ውረድ ያለው ጌታ ነው፡፡ ማኅበረሰቡ ዓይንህን ለአፈር ያለውን፣ በነውርና በግፍ የፈረጀውን ቤትህ እገባለሁ! ከማለት የዘለለ ምን መሸከም አለ፡፡ ሰው ስለ ዘኬዎስ ላወራው ኃጢአት ብቻ ሳይሆን ራሱ ዘኬዎስ ለሚያውቀውም ኃጢአት የሞተው ክርስቶስ ነው፡፡ ሰዎች ለምናውቀው በደል እንጂ እነርሱ ለሚያወሩብንና ለሚያሶሩብን ኃጢአት ጌታ እንደሞተልን አይገባቸውም፡፡ ግን እያደር ይረዱታል፡፡ መውረድን ሰው ይፈራል፡፡ ብቻ ምንም ይሁን ሰው ለከፍታው ክብር ይሰጣል፡፡ ከፍ ከፍ ያለው ጌታ ግን ውረዱ ይላል፡፡ የእኛ ጥረት፣ በስንት መቧጠጥና መጫጫር ከወጣንበት ላይ ውረዱ የሚል የከፍታ ሁሉ ወሰን እርሱ ነው፡፡

    ከእውነት ተንሸራተን፣ ኃጢአት አዳልጦን ለወደቅነው በዚህ ፈራጅ ዓለም ውስጥ ክርስቶስ ኢየሱስ ትከሻ ነው፡፡ ክርስቲያን ክርስቲያንን በተጸየፈበት፣ መሸካከም እንደ ጉዳት በተቆጠረበት በዚህ ጊዜ ጌታ ከመቼውም ጊዜ በላይ ታዳጊያችን ነው፡፡ እናንት ደካሞች የራሳችሁን ሸክም ተሸክማችሁት እንኳ እረፍት ያላገኛችሁ እባካችሁ ወደ እግዚአብሔር ኑ፡፡ ሁሉን በሚችል በእርሱ ፊት ሸክም ይቅለልላችሁ፡፡ እርሱ ክርስቶስ ሞቶ ሕይወት፣ ተዋርዶ ክብር፣ ተጥሎ ትንሣኤ የሆነን ነው፡፡ እንደ እርሱ የሚሸከም ሸክሙ ከሞት የሚታደግ ከቶ ማን ነው? በየዕለቱ እኛን የሚያስመልጥ፣ ወጥመድ የሚሰብር፣ ከሰማይ የሆነ ረድኤታችን ስሙ ይቀደስ፡፡

     ወደ ጓደኛማቾቹ ታሪክ እንመለስ የለቅሶውን ጩኸት ተከትሎ ከምስራች ይልቅ መርዶ የሚያሻትተው ማኅበረሰብ ግልብጥ ብሎ ወጣ፡፡ እልልታ ከሚጠራውና እሪታ ከሚሰበስበው የቱ ይበልጣል? ተወለደ ከሚያስደግሰውና ሞተ ከሚያስደግሰው የቱ ይበዛል? ተገላብጦብን የምንገላበጥ ሰነፎች ነንና ጌታ ያስበን፡፡ ሾላው ስር የተሰበሰበው ሰው አንዳንዱ ድሮም አላማረኝም፣ ሌላው ምን ሰይጣን መሐላቸው ገባ?፣ ደግሞ ሌላው ሲያልቅ አያምር እያሉ ወሬ ተቀባበሉ፡፡ ከቁንጫ መላላጫ እንዲሉ ሁሉም የቻለውን ያህል ቦጨቁ፡፡ ያ እንዴት እንደወደቀና እንዴት እንደተረፈ የማያውቅ ምስኪን እንደ ነፍሰ ገዳይ ተቆጠረ፡፡

     መስጠት ብቻ ሳይሆን የለገስነው፣ መመገብ ብቻ ሳይሆን ያበላነው፣ መናገር ብቻ ሳይሆን ያወራነው ለጥፋት እንዳይሆን የምንጸልይ ስንቶቻችን ነን? ወጣቱ አስቦና አቅዶ፣ አውጥቶና አውርዶ፣ አድፍጦና ሸምቆ ጓደኛውን ለመግደል ያደረገው አንዳች ጥረት የለም፡፡ ሟችም በዓላማ አልሞተም፡፡ ታዲያ እንደ ዳኛ ምን ትፈርዳላችሁ?    

-      ይቀጥላል  -    

የእግዚአብሔርን አሳብ ማገልገል

                             ማክሰኞ ጥቅምት 12/2006 የምሕረት ዓመት

‹‹ . . . ዳዊትም በራሱ ዘመን የእግዚአብሔርን አሳብ ካገለገለ በኋላ አንቀላፋ፣ ከአባቶቹም ጋር ተጨምሮ መበስበስን አየ፤ ይህ እግዚአብሔር ያሥነሣው ግን መበስበስን አላየም›› (የሐዋ. 13፥36-39)

       ወዳጆች ሆይ ከሁሉ አስቀድሞ የጌታችንና የአምላካችን የመደኃኒታችንም የኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋና ሰላም ይብዛላችሁ፡፡ በዚህ የጽሑፍ አገልግሎት የእግዚአብሔርን አሳብ ማገልገል ማለት ምን እንደ ሆነ የእግዚአብሔርን ቃል መሠረት በማድረግ እንካፈላለን፡፡ የሐዋርያት ሥራ መጽሐፍ ጸሐፊ በዚህ ክፍል ላይ ሁለት አገልጋዮችን በንጽጽር ያሳየናል፡፡ ይኸውም ነቢዩ ዳዊትንና ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን ነው፡፡ ስለ ዳዊት የእግዚአብሔርን አሳብ አገልግሎ መበስበስን እንዳየ ሲፃፍ፤ ስለ ክርስቶስ ደግሞ የእግዚአብሔርን አሳብ አገልግሎ መበስበስን እንዳላየ ያስረዳናል፡፡ በዚህ ክፍል የእግዚአብሔርን አሳብ ማገልገል ምን እንደ ሆነ እንመልከት፡፡ ከዚያ በፊት ግን ጥቂት ጥያቄዎችን ለመንደርደሪያ እናንሣ፡፡

አገልግሎት ምንድነው?

የእግዚአብሔር አሳብስ ምን ማለት ነው?

የሚያገለግለው ማን ነው?

ሁሉ ሰው አገልጋይ ነውን?