ሞቶ መዋል

በስመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሐዱ አምላክ አሜን!

ቅዳሜ ሚያዝያ 3 ቀን 2007 የምሕረት ዓመት

‹‹ . . እትቤዝወከ በመስቀልየ ወበሞትየ››

‹‹ . . በመስቀሌና በሞቴ አድንሃለሁ።››

(ኪዳነ አዳም ፫፡፫-፮፤ ዘፍ.፫።፲፭)

     ‹‹ቀደምት የኢትዮጵያ ነገሥታት ስመ መንግሥታቸው ከመስቀል ጋር የተጣመረ ነበር፣ የቅዱስ ንጉሥ ላሊበላ (፩ሺህ፩፻፶፮ - ፩ሺህ፩፻፺፯ ዓ.ም) ስመ መንግሥቱ ገብረ መስቀል ሲሆን የእቴጌይቱ ስመ መንግሥት መስቀል ክብራ ነበር፤ የዐፄ ይስሐቅም (፩ሺህ ፬፻፲፬ - ሺህ፩፬፻፳፱ ዓ.ም) ስመ መንግሥታቸው ገብረ መስቀል ነበር። የደብዳቤያቸውም ርእስ ትእምርተ መስቀልና ኢየሱስ የሚል ነበር።

ኢ            የ

   +      

ሱ            ስ  ››             /መጋቤ ብሉይ ሠይፈ ሥላሴ ዮሐንስ/

          በኢትዮጵያ ታሪክ የክርስትና እምነት ከቤተ መንግሥት ወደ ሕዝቡ እየወረደ እንደተስፋፋ ይነገራል፡፡ ለዚህም ከመጽሐፍ ቅዱስ እንደ ዋና ማሳያ የሚጠቀሰው ኢትዮጵያዊው ጃንደረባ ነው /ሐዋ. 8፡26-39/፡፡ በአገራችን ወንጌል እንዲሰበክ፤ መጽሐፍ ቅዱስ እንዲገለጥ፤ ክርስቶስ ትውልዱን እንዲገዛው ሕዝባችን ሰፊ እድል እንደነበረውና እንዳለው አመላካች ታሪኮችን ከመዛግብት ልንረዳ እንችላለን፡፡ ዳሩ ግን ለእውነት የማይታዘዝ ኑሮ፤ የእግዚአብሔርን አሳብ የሚቃወም አመጽ፤ ከቃሉ በተቃራኒ የሆኑ ሥርዓቶች ሕዝቡን ያሰከሩ ጉሽ ወይን ጠጆች ሆነው በየዘመናቱ ዘልቀዋል፡፡

መጽሐፍ ቅዱስ ለማጥናት የሚሆን ምክር፡

ሰኞ የካቲት 16 ቀን 2007 የምሕረት ዓመት

1.    መጽሐፍ ቅዱስን በየቀኑ አጥና፡፡ 

መጽሐፍ ቅዱስን ሳያስታጉሉ ማጥናት ትልቅ በረከት ነው።

ሀ/ እንጀራ የሥጋ ምግብ እንደሆነ የእግዚአብሔር ቃልም የመንፈስ ምግብ ነውና። «ሰው በእንጀራ ብቻ ሊኖር አይቻልም ከእግዚአብሔር አፍ በሚወጣው ቃል ሁሉ እንጂ።›› (ማቴዎስ፡4፡4)፤ ‹‹ለሚጠፋ መብል አትድከሙ፤ ለዘለዓለም ለሚኖረው ምግብ (መብል) እንጂ›› (ዮሐ.6፡27)፡፡

ለ/ ማጥናትን አንድ ቀን የተውህ እንደሆነ ፈጽሞ ለመተው ልምድ ምናልባት ይሆንብሃልና።

ሐ/ ምግብ ለሰውነት አስፈላጊ እንደሆነ እንዲሁም ዘወትር መጽሐፍ ቅዱስን ማጥናት ለመንፈሳዊ ሕይወት አስፈላጊ ነው። ሙዋቹ የእንግሊዝ ንጉሥ ጆርጅ 5ኛ ማናቸውም ሥራ ቢኖርባቸው መጽሐፍ ቅዱስን በየቀኑ ያነቡ ነበር ይባላል። ጆን ክሪዞስቶም በሌሎች ቅዱሳት መጻሕፍት በየቀኑ ከሚያጠኑት በላይ የሮሜን መልእክት በሳምንት ሁለት ጊዜ ያነቡት ነበር። በየቀኑ 20 ምዕራፍ የሚያነብ አንድ ወዳጅ አለኝ፡፡ በየቀኑ ብዙ ምዕራፍ ማጥናት አስፈላጊ አይደለም። ነገር ግን ጥዋት አንድ ምዕራፍ ወይም የምዕራፍ አንድ ክፍል ቢቻልም ማታ ሌላ ምዕራፍ ማጥናት አስፈላጊ ነው።

የጽድቅ መንገድ

                                             

                         በስመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሐዱ አምላክ አሜን!

                                 ሐሙስ የካቲት 12 ቀን 2007 ምሕረት ዓመት

         ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ወደዚህ ዓለም ከመምጣቱ አስቀድሞ እውነተኛ የጽድቅ መንገድ አልታወቀም ነበር። ነገር ግን ዛሬ ሰማያዊ አባታችን እግዚአብሔር እውነተኛውን የጽድቅ መንገድ አሳየን። ይኸውም የጽድቅ መንገድ የተባለ አንድ ልጁ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ከሱ በቀር ሌላ ወደ ሰማያዊ አባታችን ወደ እግዚአብሔር የሚወስድ የለም። እርሱ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እኔ የእውነትና የሕይወት መንገድ ነኝ በኔ በኩል ካልሆነ በቀር አንድም ወደ አብ የሚመጣ የለም ብሎ ተናግሮዋል። (ዮሐ. 14፡6)፡፡

ተቆራረጥን

                                                                     

በስመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሐዱ አምላክ አሜን!

አርብ የካቲት 6 ቀን 2007 የምሕረት ዓመት

      ከተወሰኑ ዓመታት በፊት አንድ አጋጣሚ በዚህ ሰሞን ትዝ ይለኛል፡፡ ስልክ ተደውሎ መልእክት እንዳለኝ ተነገረኝ፡፡ መልእክቱ ከማን እንደመጣ፤ ምን እንደ ሆነ ለመጠየቅ ያደረኩት ሙከራ፤ እኔን ለማስደነቅ ሊደረግ ባለ አሳብ ምክንያት ዘገየ፡፡ ይህንንም ‹‹ይቆይህ›› ብለው አሳሰቡኝ፡፡ እኔም ለጊዜው ካላወኩት ሰው የመጣውን መልእክት ለመቀበል አመነታሁ፡፡ ዳሩ ግን የተላኩት ሰዎች ዋጋ ተቀብለውበታልና ጠንከር ባለ ቃል ጭምር የት እንዳለሁ ደጋግመው ጠየቁኝ፡፡

      ሽጉጥም ቢሆን አደባባይ ላይ ይሻላል ብዬ ፒያሳ ከምን ይልክ ሐውልት ዝቅ ብሎ ባለው አካባቢ ፀሐይ እየሞኩ፤ መጽሐፍ ገልጬ ቀጠርኳቸው፡፡ ቀጥሎ ምን እንደ ሆነ ለመናገር ትንፋሽ እንድሰበስብ ፍቀዱልኝ . . . መልእክተኞቹ አካባቢው ላይ ደርሰው በስልክ ልብስና መልኬን ጠየቁኝ፡፡ እግዚአብሔር አያድርስባችሁ፤ ሁለት ቁመታቸው ዘለግ፤ ደረታቸው ሰፋ፤ ጡንቻቸው ፈርጠም ያሉ ወጣቶች በፍጥነት ወደ እኔ እየተራመዱ መጡ፡፡

ያዘጋጃል

                             በስመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሐዱ አምላክ አሜን!

  ሰኞ የካቲት 2 ቀን 2007 የምሕረት ዓመት

        ‹‹እግዚአብሔርም ሳሙኤልን፦ በእስራኤል ላይ እንዳይነግሥ ለናቅሁት ለሳኦል የምታለቅስለት እስከ መቼ ነው? በቀንድህ ዘይቱን ሞልተህ ሂድ በልጆቹ መካከል ንጉሥ አዘጋጅቻለሁና ወደ እሴይ ወደ ቤተልሔም እልክሃለሁ አለው።›› /1 ሳሙ 16÷1/!

        ‹‹. . . ሁሉን ያዘጋጀ ግን እግዚአብሔር ነው›› /ዕብ. 3÷4/፤ በብዙዎቻችን ልብ ውስጥ ዕረፍት እንዲሰማን ከሚያደርጉ የእግዚአብሔር አሳቦች መሀል አንዱ ነው፡፡ ብዙ ወገኖች ለድግሳቸው ማጀቢያ ጥቅሱን ይጠቀሙታል፡፡ ዳሩ ግን በሰው ዝግጅት ውስጥ የምናወጣቸው ብዙ እንከኖች ይኖራሉ፡፡ ሰው የቻለውን ያህል ተዘጋጅቶ ገና አሁንም የዝግጅት እጥረት እንዳለበት ልናወራ እንችላለን፡፡

        ሙሉ ያልነው ጎድሎ፤ ረጅም ያልነው አጥሮ፤ መልካም ያልነው ከፍቶ፤ ጉልህ ያልነው ደብዝዞ፤ ይበቃል ያልነው አንሶ እንቸገራለን፡፡ የሁሉም ዓይን ተስፋ በሚያደርገው /መዝ. 144፤15/ በእግዚአብሔር ዘንድ ግን ፈጽሞ እንዲህ የለም፡፡ እርሱ እግዚአብሔር የሚያስፈልገንን ሳንጠይቀው ቀድሞ ያውቃል፤ ከመሻታችንም አልፎ ሁሉን ያዘጋጃል /ማቴ. 6፡32/፡፡

አያፍርባችሁም!

በስመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሐዱ አምላክ አሜን!

ማክሰኞ ታኅሳስ 28 ቀን 2007 የምሕረት ዓመት

      ዓለማችን በብዙ የሚያሸማቅቁና የሚያሳፍሩ ታሪኮች የተሞላች ናት፡፡ ሰዎች በሚያፍሩባቸውና በሚታፈርበት ማንነታቸው መካከል ይኖራሉ፡፡ መቀባበል በሥጋ ለባሽ ዘንድ ቀላል ዋጋን የሚያስከፍል አይደለም፡፡ ሰዎች ሌሎች መሰል ወገኖቻቸው ለእነርሱና ለተግባራቸው አዎንታዊነትን እንዲያሳዩ እጅግ ዋጋን ይከፍላሉ፡፡

      በሰው ፊት ላለማፈር ወይም መታፈሪያ ላለመሆን አጊጠውና ደምቀው፤ አጥንተውና ደክመው ብዙዎች በአደባባይ ይቆማሉ፡፡ ብዙ ጓዳዎች የአገር ያህል ተቆጥረው ሰዎች ለሕዝብ እንደሚሆኑት ያህል ተጨንቀው በቤታቸው ይሆናሉ፡፡ በዚህ ሁሉ ግን ሰው ተቀባብቶ በጭንብል፤ ሸነጋግሎ በወሬ የማያልፈው ውስጣዊ መራቆት፤ የሕሊና ሃፍረት ይሰማዋል፡፡

      በሰው ታሪክ እፍረት የጀመረው በመጀመሪያው ሰው መኖሪያ ቤት ቅጥር ውስጥ ነው /ዘፍ. 3፡8/፡፡ አንድ አካል የነበሩት ባልና ሚስት እንደ ነበሩ ቀርቶ፤ ሁለት ሆኖ ለመቆም እንኳን አቅም አጡ፡፡ በደል ጉልበት ያሳጣል፡፡ ነውር አያስተያይም፡፡ ሐዋርያው ‹‹ስለዚህ እኔ ደግሞ በእግዚአብሔርና በሰው ፊት ሁልጊዜ ነውር የሌለባት ሕሊና ትኖረኝ ዘንድ እተጋለሁ።›› /ሐዋ. 24፡16/ እንዳለ፤ በእግዚአብሔር ፊት ብቻ ሳይሆን ሰው በሰው ፊት ለመቆምም ንጽሕና ትልቅ አቅም ነው፡፡

ዕድሜህ ስንት ነው?

              በስመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሐዱ አምላክ አሜን!

ማክሰኞ ታህሳስ 21 ቀን 2007 የምሕረት ዓመት

     የሰው የተሰፈረ ዕድሜ የዘላለም እግዚአብሔር ስጦታ ነው፡፡ ሰው ስለተዋደደ የማይጨምረውና የማያዝበት ልዩ በረከት ልንኖርበት የተሰጠን ዘመናችን ነው፡፡ የሥጋ አባታችን አልያም እናታችን የቱንም ያህል ቢወዱን ከዕድሜያቸው ቀንሰው በእኛ ላይ አይጨምሩልንም፡፡ እየኖርን እንደሆነ በተሰማን ጊዜ ሁሉ እያኖረን ያለውን አምላክ ቸል ማለት በደል ነው፡፡ በዚህ መንገድ ለተባረክንበት መባረክ የመጀመሪያው ምላሽ ይህንን እውቅና መስጠት ነውና፡፡ ስለ ስጦታው በቂ ማስተዋል በውስጣችን ከሌለ፤ ለሰጪውም ሆነ ለስጦታው ክብር አይኖረንም፡፡ ተቀብለን ሰጪውን ልብ አለማለት መንፈሳዊ ድንዛዜ ነው!

      ከእግዚአብሔር የተሰጠንን ዕድሜ ሰዎች ‹‹ስንት ነው?›› ጥያቄ ሲያስጨንቃቸው፤ አሳንሰው ሲናገሩ አልያም ባልሰማ ሲያልፉ ብዙ ጊዜ መመልከት የተለመደ ነው፡፡ እንዲህ ያሉ ሰዎች ልኩን ለመናገር የሚቸገሩበትን የስነ ልቦና ትንታኔ ለጊዜው እንተወውና፤ በጀመርንበት መንፈሳዊ ቅኝት ወደ ፊት ለማየት እንሞክር፡፡ በመጽሐፍ ቅዱስ ረጅም ዕድሜ የኖሩ፤ እንዲሁም አጭር ዘመን ኖረው ያለፉ ሰዎችን እናገኛለን፡፡ ለዚህ አሳብ በዘፍጥረት ምዕራፍ አምስት ላይ የምናገኛቸውን አባትና ልጅ እንይ፡፡